20130611-183109.jpg
Zagreb is een hoofdstad in wording. De eerste grootstedelijke vibes en de laatste tekenen van een provinciestad van het oude Joegoslavie zijn beiden aanwezig. Grote parken, mondaine etablishementen en trendy saladbars worden afgewisseld door tijdloze binnenplaatsen en straatjes met een bedaagd tempo. De stad is druk, continue in beweging en blaakt van het zelfvertrouwen.

Museum

In het Museum of Broken Relationships (de enige ter wereld en ze zijn er trots op) hangt een bijl aan de muur. Die was van een vrouw die verlaten werd door haar vriendin. Zomaar. Met achterlating van al haar spullen inclusief meubilair. Als verwerkingsproces kocht ze een bijl. Bij elke gedachte aan haar ex-vriendin hakte ze het volgende meubelstuk tot openhaardhout tot er niets meer over was. Toen de woning leeg was verkocht ze die en startte met een schone lei. Of de ex-vriendin het museum ooit heeft bezocht is niet bekend.

De dag na mijn aankomst speelt Kroatie tegen Schotland. Op een balkon op het centrale plein staan Schotten hun liederen te brallen. Collega’s beneden moedigen hen aan. De straten rond de Ilica worden overgenomen door mannen in kilts met daaronder dikke winterpeenbenen. De inwoners van Zagreb bekijken het met een combinatie van verbazing, walging en plaatsvervangende schaamte. Het aantal Kroatische supporters is minimaal. Die zijn nog aan het werk of nog niet verkleed.

Vrijdag Avond

Als ik neerstrijk op een terras aan de Tkalciceva komt er een vrouw naast me zitten. Ze lijkt weggelopen uit een documentaire uit de jaren ’50. Ze heet Maria. Ik schat haar 80 jaar. Als de bediening haar signaleert krijgt ze ongevraagd een koffie. Ze is geboren in Slovenie en is fotografe geweest. Ze heeft in haar leven door heel Europa gereisd. We praten over Oost Europa. Tussen de zinnen neemt ze lange pauzes, maar aan haar gesticulatie vermoed ik dat ze vroeger een grote babbelkont is geweest. Ze verbaast zich over de vredelievendheid van de Schotse fans en het contrast met de Engelsen. Ik voel een paralel tussen vredelievende Kroaten en brute Serviers aankomen maar ze heeft te veel van de wereld gezien om zo voorspelbaar te zijn. Die vredelievendheid lijkt me overigens relatief gezien de frequente borden met pistoolverboden. Die bijl in het museum maakt het voor mij ook niet geloofwaardiger.

Als de Schotten afgetankt naar het stadion vertrekken transformeert Zagreb in een brisante vrijdagavond carroussel, een grote levende stadstuin waar de stad flaneert, samenkomt, converseert, drinkt, danst, flirt en verliefd wordt. Toeristen worden toeschouwers. Op de honderden meters verlichte terrassen knipperen synchroon wat kleine groene vlakjes aan de muren. Bijna niemand kijkt. Koning voetbal leert hier nederigheid. In de verte boven de parken lonkt de stille bovenstad met de oude verlichte kerken, musea en de smalle straatjes die alleen met muurlantaarns worden beschenen.

Dichtbij

Zaterdagmiddag vormt de Bogoviceva een langgerekte dorpsbrunch. Families vieren hier de dag alsof ze gisteren het calvinisme hebben afgezworen. Op de achtergrond speelt een bandje. Het “Cest is D Best” straatfestival is begonnen. Elke zijstraat zwiert andere muziek. Groepen jongeren verzamelen zich om de podia van hun lokale helden, wat zorgt voor opstoppingen van rinkelende blauwe trams en voetgangers met grote hoeveelheden tassen uit de aanpalende winkelstraten. De stad scheurt bijna uit zijn kostuum.

Via een overdekt steegje stap ik uit de centrifuge. Ik kom op adem in een parkje onder de platanen. Vrouwen van in de vijftig verkopen er aardbeien in kraampjes met rode luifels. Achter matte ramen in een hoekpand ontwaar ik een koffiehuisje. Enkele mannen spelen een onduidelijk kaartspel. Ik bestel een biertje. Ze hebben maar een soort en kost 3 Kuna (nog geen halve €). Iedereen kijkt op als ik naar buiten loop. Als ik wil zitten blijkt mijn tafeltje standaard gereserveerd voor een mannetje dat steevast rond deze tijd aankomt maar er nog niet is. Maar geen probleem. De baas trekt een roestig opklaptafeltje uit een rommelige binnenplaats en stalt het triomfantelijk voor me uit. Het provinciale Zagreb is nog dichtbij.

20130611-183355.jpg

20130611-183407.jpg

20130611-183434.jpg

20130611-183755.jpg

20130611-183808.jpg