Het is weer even geleden dat ik wat geschreven heb hier. Maar ik ben er nog, voor degenen die me niet volgen op Path, Twitter of godbetert Facebook. Een crappy iPad, crappy API en meestal crappy WiFi houden me tegen. Tot zover de excuses. Intussen heb ik na mijn avonturen aan de grens me verplaatst naar de kust van Zuid Peru. Waar ik in Ecuador nog stapjes maakte, heb ik me nu met zevenmijlslaarzen naar het zuiden van Peru verplaatst. Via Lima, Paracas en Nazca naar Arequipa. Intussen zit ik na een binnenlandse vlucht over de Andes in Inca hoofdstad Cusco.

Lima

Van Lima vind ik wat bijna iedereen van Lima vindt. Het deed me denken aan Sao Pauilo waar ik vorig jaar voor mijn werk was. Groot, onsamenhangend en ongebreideld, hoewel Barranco een mooie buurt is. Een verademing ten opzichte van het nogal platte Miraflores waar ik sliep. Ik kan nu in ieder geval zeggen dat het aantal wijken waar ik ben geweest waarin Joran van der Sloot een moord heeft gepleegd op 1 staat.

Paracas

Op slechts 2 uur, en dat is voor Peruaanse begrippen om de hoek, ligt Paracas National Reserve en de Islas Ballestas, waarvan de titelfoto. Ik sliep in het woestijndorp El Chaco. Paracas ligt aan de kust en is zo droog dat er werkelijk niets groeit. De kustlijn en de Islas Ballestas zijn broedplaatsen voor tientallen vogelsoorten waaronder er de noordelijkste pinguïns. Het deed me erg denken aan Cape Cross en Skeleton Coast in Namibië waar ik op een paar dagen na precies 10 jaar geleden was.

Nazca

Vooral na Paracas ben ik als een raket naar het zuiden gegaan doordat ik Ica/Huacachina heb overgeslagen bij gebrek aan slaapplaatsen waar geen party-all-night-long sfeer hangt. (Ik word oud). Dus geen bodega tour. In Nazca heb ik mijn verblijf verkort tot 1 nacht nadat ik door geschil over de rekening het hostel werd uitgegooid. En zodoende raakte in na een nachtelijke busreis van 10 uur in Arequipa. Vanzelfsprekend heb ik met een vliegtuigje over de Nazcalijnen gevlogen. Door de krappe draaicirkels die de Chessna’s om de figuren maken, om zo passagiers aan beide kanten van het vliegtuigje goed zicht te geven, wordt geadviseerd van te voren niet te ontbijten. Ik begrijp nu waarom.

Arequipa

Ga naar de tweede stad van het land mensen. Prachtige stad maar niet alle buitenwijken zijn veilig. Tijdens een noodzakelijke omleiding door een wijkje met smalle straten sommeerde de taxi-chauffeur me plat te gaan liggen, zodat men van de straat niet kon zien dat er een gringo in zijn kar zat. Dat de deuren van de taxi niet op slot konden maakte het er niet veiliger op. Maar laat je niet weerhouden door dit. De binnenstad is prachtig met een van de grootste monasterieen en een prachtige koloniale versie van Andalusische bouwkunst met veel verrassende binnenplaatsen met gallerijen, musea, restaurants en bars. Het deed me erg denken aan Cuenca, Ecuador maar dan groter en meer toeristisch. Het is ook een goed uitvalsbasis voor een bezoek aan de Colca Canyon, waarover ik de volgende keer wat vertel.