*deze buurtkat heeft niets met het verhaal te maken, maar ik was toe aan een kattenfoto,

Ik realiseer me dat ik sinds mijn terugkomst uit Zuid Amerika niets meer aan dit blog heb gedaan. Maar ik ben er nog, zoals je ziet – dankzij een noodzakelijke php upgrade die mijn aandacht weer naar dit blog stuurde. 7 maanden in Nederland nu. Dat is afgelopen jaren niet meer voorgekomen, dankzij zaken- en privereizen. Ik realiseer me hoe weinig ik in dit seizoen hier ben geweest. Social netwerk path stuurt me elke dag een memorylane over wat ik precies x jaren geleden deed. Deze maand staat in het teken van allerlei verre landen. Foursquare meldt me dat ik een whopping 32 landen heb bezocht de afgelopen paar jaar. Daar zitten dan ook overstappen in Lissabon en een transit treinreis door Wit-Rusland tussen, maar het geeft een aardig inzicht in mijn mobiliteit en verstookte kilo’s kerosine. De stem om op reis te gaan roept…

Nieuwe baan

Maar voorlopig ben ik gebonden aan dit landje met een overdosis moraalcalvinisme en tekort aan nutteloze ruimte. Ik heb namelijk een nieuwe baan! Sinds 1 september ben ik Head of Consulting bij Salmon Netherlands. Al in Zuid Amerika had ik besloten mijn vorige baan vaarwel te zeggen. Te weinig aansluiting en groei. Afgelopen maanden stonden dus in het teken van een banenjacht en dat is opvallend goed en snel gelukt. Bij Salmon heb ik de dankbare taak om de consultancy afdeling op een hoger plan te tillen en daarbij komt van alles kijken. Ook strategische consulting met C-management hoort bij mijn verantwoordelijkheden. Genoeg uitdagingen en mogelijkheden tot ontwikkeling dus. En niet te vergeten hele leuke collega’s.

Bovendien heb ik bij de onderhandelingen geregeld dat ik een MBA mag doen bij Nyenrode Universiteit. Een wens die al langer op mijn lijst staat, mede door de inspirerende proefcolleges en de mensen die ik daar tegenkwam. Mensen met drive en het vermogen om op generalistisch niveau te denken. Dus vanaf Februari weer in de schoolbanken om af te studeren op digitale business modellen.

Hoogbegaafd (?)

Maar er is meer. Bij de sollicitatieprocedure zat ook een assessment met een cognitieve capaciteitentest (eufemisme voor een IQ test). Nu ben ik net zo fan van IQ testen als een hipster fan is van een gluut. Wanneer ik er dan toch aan moet geloven zet ik alles in het werk om de uitslag naar beneden te redeneren. Maar in deze testbatterij scoorde ik (opnieuw) in het 99e percentiel in de HBO normgroep en 2.3 σ boven median. Omgerekend is dat een IQ in de buurt van een scary 143. Volgens deze IQ rarity chart komt dat bij 1 op 482 mensen voor. Oei.

Dat zegt natuurlijk niet alles. Maar na wat intensief gegoogle ben ik gestuit op een aantal sites met kenmerken van hoogbegaafdheid, waarbij ik dacht dat ik een beschrijving van mezelf aan het lezen was. Overigens haat ik het woord hoogbegaafdheid omdat het gekaapt wordt door aardstralen zendende zweeftypes en dramouders die serieus denken dat hun 8 jarige analfabete, compulsief kwijlende en vingerverf etende baarsel een mini-Einsteintje is. Dus elke keer als ik het woord nog gebruik vermoord jij namens mij een baby dwergmuismaki. Akkoord?

Maar hier moet ik dus iets mee. Ik kan er niet langer onderuit dat ik blijkbaar een uitzonderlijk brein heb met alle bijbehorende cognitieve en emotionele eigenschappen. Zeker omdat ik ook al wist dat ik een absoluut gehoor heb. Wat weet ik nog niet precies. Ik begin intussen wel beter te begrijpen waarom bepaalde zaken in mijn leven zo anders gaan dan bij de meesten. Verder heb ik me ook een paar keer laten zien bij een cafe voor hoogbegaafde volwassenen. Ik merkte dat ik daar gesprekken had die ik graag zou willen hebben. Er was een soort fit die ik in mijn leven niet vaak tegenkom.

Hardlopen

Maar genoeg erover. Er is ook nog hardlopen. Daarmee ben ik sinds mijn terugkomst weer fanatiek begonnen. Intussen heb ik op de stoomtramloop (halve marathon van Medemblik naar Hoorn) mijn PR scherp gezet op 1:40’02” en ik heb het gevoel dat het nog sneller kan. Nog een paar kilo’s minder en wat gedisciplineerder met de intervaltrainingen. En niet meer door mijn enkel gaan zoals anderhalve week geleden (volledig hersteld, lijkt het). Morgen een goede tussentest bij de Sloterparkloop (10 km) waarvoor ik een goede vriend (John) heb overgehaald om mee te doen. Het wordt zijn eerste hardloopwedstrijd. Zo meteen tijd om de startnummers op te halen en met hem een koffie te doen.

Tot de volgende keer!