Moord en brand wordt er geschreeuwd over de geplande soberdere regels voor ontslagvergoeding en de WW. Vooral de oudere medewerker zou zwaar de sjaak zijn. Die kan na maximaal twee jaar WW direct in de bijstand en komt er nooit meer uit, want geen werkgever wil nog grijze hoofden hebben. Dit is slechts de helft van het verhaal. Voor gemotiveerd 50+ komen er betere tijden aan.

Eerlijkere verdeling

Wat is dan de andere helft? Voor elke ontslag ontstaat er – bij een gelijkblijvend aantal arbeidsplaatsen – een nieuwe vacature. Juist wanneer medewerkers gemakkelijker zijn te ontslaan, neemt het aantal vacatures toe – ook voor de vijftig-plusser. Die mag in het huidige systeem na ontslag ‘concurreren’ met leeftijdgenoten die eruit zouden moeten maar niet zijn te ontslaan. Je kent het wel die types, die maandelijks op het bord met kruisjes aftellen tot hun pensioengerechtigde leeftijd. Die fossielen die alle veranderingen tegenhouden en meer kosten dan dat ze opleveren, wetend dat ze ermee wegkomen, omdat hun rechten in beton gegoten zijn – niet in laatste plaats door de vakbonden. Dat hun houding ten koste gaat van hun werkgever,  toekomstgerichte jongeren of gemotiveerde leeftijdsgenoten laat ze koud.

Wanneer de werkgevers eindelijk eens schoon schip mogen maken met deze types, komen er plekken vrij en worden de banen tussen de senioren eerlijker verdeeld. Degene met de beste kennis, ervaring en motivatie krijgt de beste kansen; de egocentrische zak hooi met een inhaalmentaliteit komt terecht waar hij hoort: in de WW en daarna in de bijstand. Weg privileges. Eerlijke concurrentie, zoals die ook bij jongeren geldt. Het zal de arbeidsmarkt voor ouderen een flinke opfrisbeurt geven.

Kat-in-het-bakkie-mentaliteit

Maar zullen werkgevers dan niet alle senioren ontslaan en vervangen door net afgestudeerde goedkope twintigers? Ik geloof er niets van om twee redenen:

Ten eerste zijn er veel te weinig jongeren om die plaatsen in te vullen; de arbeidsmarkt is vergrijsd. Er is plaats genoeg over voor de werkwillende oudere. Ten tweede kun je jezelf afvragen waar die negatieve houding van werkgevers jegens senioren vandaan komt. Zou dat niet juist komen door die kat-in-het-bakkie-mentaliteit, die een deel van hen zo teistert? Feit is dat elk grote bedrijf wel een aantal van deze mensen in dienst heeft en wel link uitkijkt om vrijwillig dit probleem te verergeren. Wanneer dit dood hout verwijderd kan worden krijgt oud eiken met een beter arbeidsethos na ontslag niet minder, maar juist meer kans op de arbeidsmarkt. Het zal het imago van de ouderen goed doen. Uiteindelijk kunnen we niet zonder hun werk en vooral niet zonder hun levenservaring. Geef mij de nieuwe ontslagregels maar, dan heb ik later tenminste nog een baan.